Laat de bloem van je hart bloeien: opgedragen aan de slapende goddelijke zielen, verspreid over de aarde
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Over de bloem van het hart die goddelijkheid heet
De goddelijkheid in een mens kan worden vergeleken met “de bloem van het hart”.
En deze bloem van het hart is een bloem die bloeit als je gelooft dat ze zal bloeien, en die niet bloeit als je denkt dat ze dat niet zal doen.
Weet je waarom?
Sommige mensen vragen zich misschien af: “Als je het met een bloem vergelijkt, is het dan niet normaal dat ze vanzelf bloeit als de tijd daar is?” Het antwoord daarop is: de bloemen die in de wereld van de verschijnselen op aarde bloeien, bloeien vanzelf omdat de planten van de natuurlijke wereld niet worden bestuurd door de mensheid van de aarde, maar door de grote God van het universum, door de beschermgodheden van de planten die werken als de handen en voeten van de grote God, en door de heilige geesten van elke plantensoort die ter plaatse werken. Ze bloeien omdat die goden “bloemen bloeien” als natuurlijk besef erkennen.
Daarentegen is degene die de bloem bestuurt en beheert die in een menselijk hart bloeit (de goddelijkheid), die persoon zelf en niemand anders.
Als iemand dus denkt: “Ik laat de bloem van mijn hart bloeien, ik zal laten zien dat ze kan bloeien”, dan bloeit ze, en als hij denkt: “Het interesseert me niet, het maakt niet uit”, dan bloeit ze niet.
Wat betekent dat? Zoals we altijd zeggen: een mens is de schepper van zijn eigen lot.
De bron van het menselijk leven ligt in de grote God van het universum, en de bestaansreden van de mensheid is om in hemel en aarde van de door de ruimte verspreide sterren een deel van de idealen van die grote God van het universum tot uitdrukking te brengen, en daarom heeft ieder mens een deel van de oneindige scheppende kracht gekregen.
Daarom is alles wat je hebt gedacht uitgekomen, en wat je nu denkt, zal vanaf hier zeker uitkomen.
★De uiteindelijke missie die de hele mensheid deelt
De schepping van het universum ontvouwen door het Woord (het bewustzijn) is de uiteindelijke missie die de hele mensheid deelt.
Dat is het hart van de waarheid, de uiteindelijke werkelijkheid.
En wanneer een mens zijn goddelijkheid laat ontluiken en leeft als goddelijke mensheid, is ook hij een lid van de goden van het universum. Als hij dus de “levenskracht” erkent van een bloem die onder invloed van de slechte gedachten van mensen begint te verwelken, krijgt zelfs een verzwakte bloem haar kracht terug en kan ze haar missie vervullen met een gezond leven.
Zelfs een sprookjesachtig verhaal als “Een zwak vogeltje werd in iemands handpalmen verwarmd, kreeg zijn kracht terug en vloog weer de lucht in” is waar.
De trilling van de goddelijkheid in de mens, het licht van het leven, heeft die kracht als standaarduitrusting.
Al geloven veel mensen het voorlopig nog niet.
Zelfs in zo’n wereld is het eerste wat mensen die naar de evolutie van het bewustzijn streven moeten doen, de oneindige scheppende kracht erkennen die het licht van het leven in hen bezit.
Dat wordt de drijvende kracht die de oorspronkelijke kracht (levenskracht) in jou tevoorschijn haalt.
Luister, en vergeet het niet.
Als je gelooft dat een bloem zal bloeien, dan bloeit ze.
Als je gelooft dat ze er is, ook al kunnen je ogen haar niet zien, dan bloeit er zelfs in de modder een bloem.
De enige die de bloem van je hart kan laten bloeien, ben jij.
Want degene die over jouw gezag beschikt, ben jij zelf.
En het is goed om vanaf nu, wanneer je goddelijkheid is herleefd, als je latere missie te onthouden dat, hoewel de reikwijdte verschilt naargelang hoever je bewustzijn is geëvolueerd, de reikwijdte van je gezag zich zal uitbreiden, zodat je bloemen van grote harmonie laat bloeien in de hele wereld van het universum.
Want jij bent, net als wij, een afgesplitste geest van de scheppende energie van het universum, een goddelijke ziel die de missie draagt om het universum te ontwikkelen.
