Rijstballen van het hart – 1
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
De wezenlijke manier van zijn van de mensheid
We voelen zo scherp, het doet bijna pijn, hoezeer je in dit tijdperk streeft naar “de onafhankelijkheid van de ziel”, “dat gevoel” van jou en “de diepte van je vastberadenheid”.
Want ik ben jou, en jij bent mij.
Als ik dat zeg, denk je misschien: “Nee, nee, we zijn verschillende mensen”, maar in “de wereld van het licht van het leven” bestaat er niet zoiets als “een individu” zoals mensen dat zien. Er is alleen bewuste energie als licht, die alles vervult.
Je zou ook kunnen zeggen: “Er is alleen de gedaante van de trillingssfeer van ieder mens, die dimensies kruist en overlapt.”
Daar is geen tijd en geen afstand. Er is alleen “het Licht van het Leven” dat het universum doordringt.
De kosmische mensheid bestaat uit wezens die, binnen die situatie, de oorspronkelijke bewuste energie dragen die het universum heeft geschapen en het nog steeds draaiende houdt.
Daar is geen “ik” of “jij”, geen “die persoon” of “deze persoon”.
Er is alleen een “wij” waarin alles is geïntegreerd en geharmoniseerd.
En toch heerst ieder mens stevig als “de schepper van zijn eigen leven”.
Juist daarom geldt de waarheid dat “ieder mens verantwoordelijk is voor alles in zijn eigen leven” en dat “er oorspronkelijk niet zoiets bestaat als de schuld van een ander”.
Niemand leeft met de gedachte: “Ik wil ongelukkig zijn”, toch?
En toch zijn er op aarde niet weinig mensen die als gevolg daarvan in gedachten van “ongeluk” leven en voortdurend zuchten.
Hoe is het zover gekomen?
Door daar rustig naar te kijken en het van bovenaf te bezien, kan ieder mens een manier van leven vinden die bijdraagt aan de voltooiing van de wereld van de aarde.
Alles in vogelvlucht overzien
Zoals ik eerder heb gezegd, moet je, om je een overzicht in vogelvlucht eigen te maken, je bewustzijn (geest) plaatsen in een trillingssfeer die minstens één dimensie hoger is dan het fysieke lichaam.
Als je bijvoorbeeld je bewustzijn altijd aan de driedimensionale grond laat kleven, is het moeilijk om het volledige beeld van de oceanen en continenten van de driedimensionale planeet aarde te overzien, maar als je de aarde op een tweedimensionale wereldkaart zet, kun je het volledige beeld in één oogopslag vatten.
Waarom kan ik dat zeggen? Omdat je bewustzijn, in drie dimensies, neerkijkt op de aarde die in twee dimensies is uitgelegd.
In verband hiermee heb ik je verteld dat je, om de wereld in vogelvlucht te zien (een blikveld dat op het geheel neerkijkt), het hele heden, verleden en de toekomst samenbalt in “dit moment” (het ware nu), nietwaar?
Die werkwijze is het eigenlijke geheim van “je bewustzijn (geest) plaatsen in een trillingssfeer die minstens één dimensie hoger is dan het fysieke lichaam”.
Om daar nog iets aan toe te voegen: jezelf en anderen, vrouwen en mannen, ouderen en kinderen, vijanden en bondgenoten, slachtoffers en degenen die schade hebben toegebracht, levende wezens en de natuur, gebeurtenissen uit het verleden en voorspellingen van wat er in de toekomst zou kunnen gebeuren, elk ding dat je kunt onderkennen, knijp je samen tot het echte nu, knijp, knijp, knijp, alsof je liefdevol een rijstbal vormt.
Bal alles wat je door je dualistische manier van denken kunt zien samen tot “hier en nu”, met de uiterste oprechtheid.
Dan zal je bewustzijn, voor je het weet, in dimensie zijn gestegen, en zul je merken dat je bent veranderd in iemand die vanuit één dimensie hoger op het zelf, anderen en de wereld kan neerkijken.
Het kernpunt is “voor je het weet” (zonder te merken wanneer).
Als je je besef eenmaal in dit moment hebt laten smelten, is het dus goed er niet aan vast te houden en het een tijdje te vergeten.
Dan zal er zeker een tijd komen dat je, voor je het weet, bent bijgewerkt tot iemand die op alles neerkijkt, dus wees gerust, vertrouw op je missie en doe elke dag al het menselijk mogelijke.
Maar de meeste mensen deinzen terug voor ze het zelfs maar proberen en geven van het begin af aan op met de beslissing: “Het is onmogelijk, het lukt niet, ik kan het niet.”
Als je genoeg ruimte in je hart hebt om zulke gedachten uit te zenden, zou je er eigenlijk beter aan doen gewoon met heel je gevoel “rijstballen van het hart” te blijven maken.
Het besef van “hier en nu”, “het ware nu”, verschijnt wanneer je de rechterhand en de linkerhand van je hart samenvoegt.
Daarom is het goed je handen met heel je hart samen te brengen.
(Wordt vervolgd)
