Vrede op aarde en de stijging van de spirituele rang (3/7)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
(Vervolg van de vorige keer)
Om een evolutie van het bewustzijn te bereiken die de grenzen van de materiële dimensie overstijgt
Om een ander voorbeeld te gebruiken: volken en naties staan soms tegenover elkaar door verschillen in de religies of overtuigingen die ze aanhangen.
En wanneer de argumenten van niet-religieuze mensen zich daarmee vermengen, weten sommige mensen, die denken met de geest van een fysiek mens, uiteindelijk helemaal niet meer wat waar en wat onwaar is.
Onder de religieuze gelovigen in de wereld zijn er mensen die geloven dat hun eigen religie degene is die de wereld zal redden, en die andere religies daaronder plaatsen.
Maar zoals wij het zien, kun je niet zeggen dat deze religie juist is en die religie niet.
Want zolang mensen hun verschillen niet kunnen aanvaarden en respecteren, blijft hun bewustzijn vaak in de trillingssfeer van de astrale wereld.
Het punt is dat juist het besef dat geen verschillen kan aanvaarden een muur van dimensie wordt. Gedachten blijven binnen de grenzen van het fysieke besef, plaatsen elkaar in de driedimensionale ruimte als boven of onder, rechts of links, vergelijken zich met elkaar en draaien in kringetjes rond in denkgewoonten die met de uitkomsten stijgen en dalen.
Daar wordt “de evolutie van het bewustzijn” nodig. Maar de “menselijke evolutie” waarover we aan het begin van dit gesprek spraken, kan niet worden beoordeeld door dingen boven of onder, links of rechts of schuin te plaatsen, zoals in de zojuist gegeven voorbeelden.
Waarom niet? Omdat daar het gezichtspunt van de diepte van de dimensie ontbreekt, en met de fysieke denkwijze die veel mensen op aarde hebben, de ware waarde ervan niet eerlijk kan worden gezien.
De horizon van de evolutie van het bewustzijn is iets wat op de juiste manier van bovenaf kan worden overzien door de diepte van de dimensie toe te voegen aan het driedimensionale ruimtelijke besef zoals boven en onder, links en rechts en schuin.
We gebruikten zojuist de uitdrukking “tegelijk bestaan”, maar het gelijktijdige bestaan dat fysieke mensen kunnen erkennen, is uiteindelijk beperkt tot de zichtbare wereld. Ze kunnen het feit nog niet erkennen dat er ook in de diepten van de dimensie ontelbare hemelen en aarden bestaan en dat er in elk daarvan enorm veel mensen leven.
Maar dat is precies het feit, de waarheid, van het objectief bekeken universum. (Wordt vervolgd)
