Over verbondenheid
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Mensen leven binnen verbindingen
Mensen zijn van nature levende wezens die hun leven in stand houden doordat ze met allerlei wezens verbonden zijn, nietwaar?
Er is niemand die leeft zonder enige verbinding met iets of iemand en die in zijn eentje elk element voortbrengt dat nodig is om het leven in stand te houden.
Om een extreem voorbeeld te geven: zelfs iemand die zegt van niemand afhankelijk te willen zijn en zich diep in de bergen terugtrekt, leeft niet volledig zelfvoorzienend, met een eigen beschaving en cultuur, zonder op enigerlei wijze afhankelijk te zijn van de beschaving en cultuur van de aarde of van de lucht, het water en het land.
Iedereen leeft dankzij iemand, of dankzij iets anders dan mensen.
In die zin, al heeft het niet rechtstreeks met het gesprek van vandaag te maken, zou je kunnen zeggen dat de Japanse uitdrukking “okagesama de”, “dankzij jou en dankzij alles”, een heel mooie uitdrukking is.
Mensen, dieren, planten, water, lucht, mineralen, sterren… allen leven binnen allerlei verbindingen, en beïnvloeden elkaar en worden door elkaar beïnvloed.
Sommige van die verbindingen zijn zichtbaar en andere niet, maar als al die verschillende verbindingen niet bestonden, zouden mensen geen moment kunnen leven.
En toch vergeten de gedachten van veel mensen van de aarde dat feit gemakkelijk, en geloven ze vaak ten onrechte dat ze alleen op eigen kracht leven.
★Mensen die leven terwijl ze hun verbindingen vergeten
Waarom vergeten zoveel mensen iets wat zo vanzelfsprekend is zo gemakkelijk?
Er zijn mensen die slecht met anderen overweg kunnen en hun tijd thuis doorbrengen, gesteund door hun familie.
Er zijn mensen die de stad ontvluchten om rustig op het platteland te leven, en proberen te leven alsof de lawaaiige wereld niets met hen te maken heeft.
Er zijn mensen die in de omgang met allerlei mensen tegenover niets of niemand een dankbaar hart kunnen bewaren en meteen willen klagen over alles wat hun niet bevalt.
Het meest voorkomend zijn de mensen voor wie de liefde van hun naasten en hun dagelijkse gezondheid zo vanzelfsprekend zijn dat ze geen dankbaarheid kunnen voelen voor de mensen om hen heen of voor hun eigen fysieke lichaam.
Wat zouden zulke mensen doen, als de aarde voor een moment van crisis staat en er niemand meer is om elektriciteit op te wekken, om elektriciteitspalen en -leidingen te plaatsen en aan te leggen, of om ze te onderhouden?
Wat zouden ze doen als telefoons, internet en televisie allemaal onbruikbaar werden en alle communicatie werd afgesneden?
Hoe denken ze te leven als de watervoorziening zou stoppen en er geen water meer was voor het dagelijks leven?
Wat zouden jullie doen als het onmogelijk werd om allerlei ingrediënten en voedsel te produceren, te oogsten, te verspreiden, te verkopen of te kopen?
Als er geen kleding meer in de winkels kwam en zelfs geen stof meer om die zelf te maken, zouden jullie dan je hele leven zonder klagen dezelfde kleren kunnen dragen?
Wat als de wegen door een grote aardbeving werden verwoest en er niemand was om ze te herstellen?
Hoe zouden jullie de stad opruimen als er geen zware machines waren, nadat de plek waar jullie wonen door een grote tsunami of een grote tornado is getroffen?
Als er niemand meer was om afval op te halen, te verbranden of te begraven, te sorteren of te recyclen, hoe zouden jullie dan van je afval afkomen?
Als de energie om privéauto’s en het openbaar vervoer te laten rijden niet langer beschikbaar was en de vervoermiddelen terugkeerden naar wat ze eeuwen geleden waren, zouden jullie dan kunnen ophouden met klagen?
Wat voor thuis het ook mag zijn, als je een thuis hebt waar je met de mensen van wie je houdt kunt leven, en het geluk om samen te leven en elkaar te steunen, hoe bescheiden ook, waarom zou je dat dan niet eerlijk uiten en in woorden en daden overbrengen?
En zelfs voor mensen die denken “Ik heb niemand” is het een onmiskenbaar feit dat ze zeker dankzij iemand of iets kunnen leven.
★Hoe je deze tijd zonder spijt kunt leven
Wie kan met zekerheid zeggen dat het gewone leven van vandaag morgen zal doorgaan?
Jullie leven in een woelige tijd als nooit tevoren in de geschiedenis van de aarde, waarin je niet kunt weten wat er zelfs maar een moment later zal gebeuren, en toch beleven jullie die tijd zonder het te beseffen. Soms kijken wij gefrustreerd toe en denken we dat het een heel verspillende manier van leven is.
Alles is een proces op weg naar volmaakte voltooiing, dus er is eigenlijk geen reden voor spijt. Maar omdat ieders fixaties er later toe kunnen leiden dat men zichzelf verwijt maakt en veroordeelt, laat me dit zeggen: in plaats van spijt te hebben nadat er iets is gebeurd, is het veel beter om het heden te koesteren.
Daarom is wat iedereen nu, onmiddellijk, moet doen: het heden koesteren, alles waarmee je in aanraking komt liefdevol behandelen, en met heel je leven gedachten en daden van liefde en dankbaarheid uitvoeren.
Laat je leven branden en leef elke dag volledig brandend.
Gebruik de energie van vandaag vandaag op.
En houd zo je bewustzijn altijd helder, fris en stralend.
Als je je leven volledig opbrandt en het niet half verbrand laat, gaat er geen vermoeidheid mee naar morgen.
Het is goed om jezelf altijd leeg te houden.
Als je dan de volgende ochtend wakker wordt, ben je opnieuw vervuld van nieuwe levensenergie, voel je levendig je verbinding met elk wezen, en opent zich een staat van volkomen dankbaarheid, waarin niets anders dan oprechte dankbaarheid naar buiten komt voor alles wat je in leven houdt.
Wanneer je vanuit die geopende staat met het oog van het hart kijkt, ga je begrijpen dat zelfs mensen die dingen zeggen of doen die je emoties slecht uitkomen, zich voor die rol hadden aangemeld om je te slijpen en op te heffen.
Dat betekent dat de harten van de beschermgeest van de ander en van je eigen beschermgeest in je bewustzijn worden weerspiegeld, en dat je dus, ongeacht de voorkeuren en afkeren van karmische gedachten, zulke diepere waarheden zo duidelijk kunt begrijpen alsof je ze in je hand houdt.
Als je zover bent, raak je, hoe de wereld ook verandert, niet verstrikt in het proces of in ontevredenheid en klachten, dus je kunt gerust zijn.
De menselijke gedachten zijn tot nu toe druk bezig geweest met verbindingen zoeken of afwijzen naargelang zelfzuchtige emoties, maar één ding kan duidelijk worden gezegd: iedereen leeft binnen verbondenheid met alles.
Herstel de rafels in die verbindingen.
De beste manier om dat te doen, is je relatie met jezelf in harmonie te brengen.
Met andere woorden, je zou kunnen zeggen dat het erom gaat eerst vrede te bereiken in je innerlijke wereld.
Dan wordt de harmonie van de innerlijke wereld weerspiegeld in de buitenwereld, en komen je relaties met alle verbindingen in harmonie.
En daarvoor is diepe ademhaling echt het beste.
Zolang je diep blijft ademen, vernieuwen zowel je spirituele cellen als je fysieke cellen zich voortdurend, en wordt het oude gesublimeerd.
Als je gewoon zo leeft, kan iedereen met weinig moeite de ascensie bereiken.
