Laten we afstuderen van de kloof tussen wanhoop en hoop
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
Dat de aarde een harmonieuze ster wordt en de evolutie van het bewustzijn van ieder mens zijn met elkaar verbonden.
Daar zijn jullie je al duidelijk van bewust.
Kijk met dat besef uit over de wereld.
Op het eerste gezicht lijkt de menselijke samenleving misschien, zoals altijd, vol zelfzuchtige wilskrachten die tegen elkaar schuren en met elkaar botsen.
Als objectief feit bekeken zijn het water, de lucht en het land beschadigd en uitgeput.
Alle levende wezens worden elk jaar verder in het nauw gedreven, en het aantal bedreigde soorten blijft toenemen.
Kijk, jullie kunnen het zien, nietwaar?
De gestalten van mensen die, telkens wanneer ze zulke toestanden zien, niet kunnen stilzitten, naar de hemel opkijken, hun handen samenvoegen en God of de Boeddha vurig smeken de dingen te verbeteren…
Maar soms lijkt het erop dat alleen wensen de situatie niet gemakkelijk verandert.
Het kan er zelfs op lijken dat de dingen alleen maar slechter worden.
Daar ontstaat een voedingsbodem voor de verspreiding van materialisme, atheïsme en het geloof dat de menselijke natuur slecht is.
In zo’n wereld zijn er mensen die in hun wanhoop roekeloos worden en uiteindelijk zichzelf of anderen pijn doen.
Sommigen van jullie kijken naar het dagelijkse nieuws en voelen hun hart pijn doen, nietwaar?
Er gebeuren droevige dingen waarbij mensen zichzelf of anderen pijn doen.
Maar mensen hebben oorspronkelijk de kracht om elke moeilijkheid te overwinnen.
Daarom mogen jullie, in welke situatie jullie ook zijn, nooit de hoop opgeven.
Waarom denken jullie dat dat zo is?
Omdat de mensheid op de bodem van haar leven de grote wil van het universum zelf draagt, die het universum schept en bestuurt.
Je zou kunnen zeggen dat het is als elke afzonderlijke lichtstraal die van de zon uitgaat.
De mensheid bestaat zonder één enkele uitzondering uit kinderen van het universum.
Zoals een pop, het kind van een vlinder, een vlinder wordt en sierlijk door de lucht fladdert wanneer de tijd daar is, zullen ook de harten van de mensheid van de aarde, die nu in verwarring zijn, zodra ze de tijd van de metamorfose (*1) bereiken, bestuivers worden die planten helpen bevruchten, en de tijd zal komen waarop hun manier van leven een belangrijke rol speelt in het ecosysteem. (*1: het veranderen van vorm in de loop van de groei van een dier)
Ieder mens, wie het ook is, heeft een aard die goddelijkheid heet.
Dat is de kracht die alles voortbrengt en voedt.
Alleen de mensheid heeft de wijsheid om een wereld te scheppen waarin de natuur, alle levende wezens en de mensheid in grote harmonie zijn.
En toch vergeten veel mensen dat feit en worden ze onderdanig, maar dat komt doordat ze de waarheid van het leven die we zojuist beschreven waren vergeten.
Maar jullie hebben je dat feit herinnerd.
Nu jullie het je hebben herinnerd, is er geen weg terug.
Laten we hier de essentie van het gebed nog eens doornemen.
Een hart dat zijn wensen naar de hemel probeert te brengen, is ook kostbaar, maar daarbovenop is waar gebed de kracht die de kracht van het leven levendig in beweging zet en je eigen lot tot een helder lot vormt.
Naarmate zulke mensen toenemen, zal de aarde geleidelijk nieuw leven inademen.
Iedereen heeft oneindige wijsheid en vermogens in zich.
Hoe je die naar boven haalt en in beweging zet,
hangt allereerst af van hoe je zelf leeft.
