Hoe je de bewustzijnsbronnen die je nu hebt gebruikt en hun domein uitbreidt (deel 1)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
De oorzaak wanneer je vastloopt in dagen waarin je streeft naar de evolutie van het bewustzijn
Heb je, strevend naar de evolutie van het bewustzijn en denkend dat je jezelf gaat veranderen, wilt veranderen, veranderd wilt worden, ooit het gevoel gehad dat je helemaal niet kunt veranderen, of dat de drempel te hoog is?
Zulke zorgen ontstaan omdat er iets onredelijks, verspillends of roekeloos is in de manier waarop je je bewustzijnsbronnen gebruikt.
“Bewustzijnsbronnen” betekent hier je oppervlaktebewustzijn en je gewoontegedachten; eenvoudig gezegd, het zelf dat je als jezelf beschouwt.
Vanuit de kant van de goddelijkheid gezien, is het domein van een bewustzijn dat nog niet volledig is geëvolueerd heel smal.
Daarom ben je druk bezig met het schipperen van schaarse bewustzijnsbronnen, kun je ze niet gebruiken zoals je zou willen, en word je ten slotte gekweld door negatieve gedachten zoals die ik aan het begin noemde.
Om het oppervlaktebewustzijn waarvan de goddelijkheid niet is ontwikkeld vanuit een andere hoek te beschrijven, zou je het “beperkte bronnen die bestemd zijn om te vervagen” kunnen noemen. Je probeert al die beperkte bronnen tegelijk te veranderen, of je gaat de uitdaging aan met de gedachte dat je ze in één keer kunt veranderen, en daardoor voel je een gevoel van mislukking, of worden je gedachten beheerst door de berusting van het vastzitten.
In de praktijk is dat roekeloos, een verspilde weerstand, veel te geforceerd, en daarom steekt het zelfbewustzijn in het latente domein er een stokje voor, en uiteindelijk levert het vaak geen vrucht op. Zo gaat dat.
Hoe bewustzijnsbronnen in het dagelijks leven worden gebruikt
In het dagelijks leven zijn er, ook al probeer je rustig de tijd te nemen zodat dat niet gebeurt en in een bewustzijnstoestand te blijven die niet door denkgewoonten wordt meegesleurd, momenten waarop je in een fractie van een seconde moet oordelen en je dat niet kunt veroorloven, toch?
Bewustzijnsbronnen worden eerder juist gebruikt voor dingen waarover je snel moet oordelen, hup, hup, hup. Dus zelfs als je je paar overgebleven bewustzijnsbronnen probeert te richten op het tonen van goddelijkheid, is het als een druppel water op een hete steen, en het resultaat is meestal dat je er niet veel aan hebt.
Uiteindelijk, wanneer meer dan de helft van je oppervlaktebewustzijn het bewustzijnsdomein van de goddelijkheid binnengaat, wordt, zoals uitgedrukt in de woorden “vorm is leegte, leegte is vorm”, duidelijk dat de wereld waarvan je dacht dat ze bestond een illusie was, en dat de wereld waarvan je dacht dat ze niet bestond de ware werkelijkheid is. Je bent niet langer gebonden aan de beperkingen van de eindige wereld (de wereld van de verschijnselen), dus je bewustzijnsdomein breidt zich honderden of duizenden malen uit vergeleken met toen je geloofde dat het fysieke lichaam jezelf was, en vanaf dat moment kun je je gedachten vrij gebruiken (het wordt als een kleine auto met de motor van een grote auto). Maar tot je daar bent, moet je de beperkte bewustzijnsbronnen die je nu hebt efficiënt gebruiken. Daar gaat het om. (Wordt vervolgd)
