Bewustzijn in vogelvlucht en eerste intuïtie (deel 1)

★Over het lijden in menselijke relaties

★De eerste oorzaak van lijden

Als we breed over jullie wereld kijken, wegen onder de vele soorten lijden de zorgen over menselijke relaties het zwaarst.

Waarom is dat? Omdat mensen, zonder het ooit in twijfel te trekken, aannemen dat een egocentrische herkenning die de waarheid van het leven is vergeten hun eigen bewustzijn is, en gedachten uitzenden uit pure traagheid.

Wanneer je de verschillende werkelijkheden herkent via je ogen en oren, en je de feiten werkelijk als feiten opvat, wankelen en schudden je emotionele gedachten niet.

Vooral in situaties waarin je iets denkt over de woorden en daden van een ander.

Probeer in je dagelijkse relaties met allerlei mensen op elk moment de bewegingen van je eigen hart zorgvuldig en eerlijk te bekijken.

★Wat je leert door je hart te bekijken

Wanneer je niet bewust bezig bent de oorspronkelijke aard van het leven uit te drukken (wanneer je het bewustzijn niet bewust gebruikt), zul je zien dat de golflengte van je bewustzijn eigenlijk lijkt op die van de persoon die je hebt bekritiseerd of aan wie je iets aan te merken had.

Wanneer je naar iemand kijkt en denkt “Deze persoon is zus of zo”, is het juist het hart dat dat dacht waarnaar je heel, heel zorgvuldig moet kijken.

Wanneer je zo van bovenaf op de staat van je hart neerkijkt, kun je het feit zien dat wat je over de ander dacht iets in jezelf was dat je in hem of haar weerspiegeld zag.

Wanneer je in die gemoedstoestand bent, zou je kunnen zeggen dat de ander en jij ongeveer op hetzelfde bewustzijnsniveau staan.

Wat we jullie echt zouden willen laten weten, is dat mensen hun gedachten alleen richten op levens en dingen die bij hun golflengte passen.

Dingen die niet bij je golflengte passen, dringen niet tot je door, ook al zie je ze, gaan langs je oren, ook al hoor je ze, en komen nooit op de snijplank van het geheugen terecht.

★Gevallen waarin anderen je precies weerspiegelen zoals je bent

Denkneigingen die nog niet volledig naar de goddelijkheid zijn teruggekeerd, zien dingen die eigenlijk in je zitten vaak als iets wat niets met je te maken heeft.

Wanneer mensen in anderen gedachten, woorden en daden zien waarvan de golflengte met de hunne resoneert, zien de meesten dat niet als iets wat over henzelf gaat, maar als iets wat over de ander gaat.

Vooral bij dingen waar ze kritisch naar kijken.

★Gevallen waarin iets je dwarszit omdat je hart met afkeer gekleurd is

Wat interessant is: wanneer je in anderen een prachtige eigenschap aanvoelt die in jezelf aanwezig is, vind je het, zelfs als je begrijpt dat ze in jezelf zit, moeilijk om haar als de jouwe te erkennen, en heb je eerder de neiging je van de ander af te scheiden en op jezelf neer te kijken.

Denkneigingen die aan het fysieke lichaam gehecht zijn, aanvaarden vaak gemakkelijk wat niet waar is, en behandelen wat de waarheid zelf is alsof het niets met hen te maken heeft.

★De noodzaak van een bewustzijn dat van bovenaf op alles neerkijkt

Pas wanneer je dit alles begrijpt, kun je de noodzaak begrijpen van het herkenningsvermogen dat objectief, van bovenaf, alleen op de feiten neerkijkt.

Tenzij je je opnieuw de herkenning in vogelvlucht herinnert en gebruikt die als standaarduitrusting bij dit leven hoort, kan het menselijk hart nooit uit de gevangenis van de dualistische tegenstelling breken, en kan het niet ontsnappen aan de beroering van houden van en niet houden van, goed en fout.

Wat is dan de staat van objectief alleen op de feiten neerkijken? Je ziet wat de fouten (onaangename kanten) lijken van de persoon aan wie je gedachten blijven haken, maar tegelijkertijd zie je ook jezelf precies hetzelfde doen, en jezelf op dualistische wijze eenzijdig verafschuwen wat hij of zij doet. Daardoor kun je niet alleen de ander slecht vinden. En tegelijkertijd kun je ook de goddelijkheid diep in hem of haar zien, dus je ziet het als “slechts een tijdelijk proces tot zijn of haar essentie verschijnt”, en je bewustzijn blijft niet steken in een close-up van alleen de woorden en daden die je tegenstaan.

Daarom kunnen je emotionele gedachten ongestoord blijven.

Wanneer er zwarte wolken van emotionele gedachten opbollen in je bewustzijnsveld, staat je bewustzijn in dezelfde dimensie als de ander naar wie je kritisch kijkt, dus je zou kunnen zeggen dat je jezelf en anderen niet kunt herkennen vanuit een standpunt dat van bovenaf op alles neerkijkt. (Wordt de volgende keer vervolgd)