Een intensieve cursus om af te studeren van de kindertijd van de ziel (2)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
(Vervolg van de vorige keer)
★Het gevende bewustzijn ontwikkelen dat dieper ligt dan de gedachten die zoeken
Je bent opmerkzaam, dus ik neem aan dat je inmiddels iets hebt aangevoeld.
Ja: wat mensen onderscheidt van andere levende wezens, is dat er achter het zelf dat verschijnt, een zelf is dat het doet verschijnen.
Mensen zoeken dus liefde, en tegelijk zijn zij ook degenen die liefde geven.
Maar op aarde was, doordat veel mensen deze gevende kant van het bewustzijn een tijdlang waren vergeten, een wereld ontstaan waarin de kern van de geest (de ziel) nog niet volledig was gegroeid, zelfs wanneer het lichaam volwassen was geworden, en de wens dat anderen iets voor je doen de neiging had sterker te zijn.
Wat we hier bedoelen met “iets voor anderen doen” is liefde geven, aanvaarden, omarmen: de werking van het hart dat zichzelf en anderen liefheeft en erkent.
Als je deze werking vergelijkt met de planten die in het veld bloeien en de gang van zaken in de natuur, dan is het erkennende bewustzijn, de werking van de liefde, de aarde zelf, de voedingsstoffen in de bodem, de lucht, het water, het zonlicht, en de wind en de insecten die het stuifmeel dragen.
Menselijke liefde doet oorspronkelijk in geen enkel opzicht onder voor deze liefde die in de hele natuur tot uiting komt. Ze is de hoogste en grootste energie, die alle mensen en in de hoogste mate alles in de natuur en alle levende wezens leven geeft.
Mensen, nee, niet alleen mensen maar alle dingen worden voortgebracht en gevoed door de liefde van hemel en aarde. Wat geboren is, groeit, of het zelfbesef nu sterk of zwak is, handhaaft zijn bestaan, en keert, wanneer het zijn missie heeft vervuld, terug naar de spirituele dimensie. Zo zit het in elkaar.
In de kindertijd van de ziel is denken “Ik wil geliefd worden” of “Ik wil erkend worden” (het verlangen naar erkenning, de behoefte aan goedkeuring) dus op zichzelf niet per se slecht.
Ik zei net dat het vertrekpunt van waaruit die gedachte wordt uitgezonden en de hoek en de richting die ze moet uitgaan verkeerd zijn, wat ertoe leidt dat je niet erkend wordt, ook al wil je dat. Of iemands streven aan kracht wint terwijl hij zich op de evolutie van het bewustzijn richt, of hij uit eigen wil zijn zelfvertrouwen kan doen herleven en kan terugkeren naar het bewustzijn van de eigen goddelijkheid, hangt ervan af of hij het vertrekpunt van waaruit dit “Ik wil erkend worden” wordt uitgezonden en de hoek en de richting die het moet uitgaan rechtzet.
Vandaag praat ik uitvoerig, met allerlei woorden, omdat ik wil dat je dit principe stevig vastpakt, uit het moeras van onvervulde ontevredenheid en gebrek klimt, en een manier van omgaan met je bewustzijn eigen maakt die tegelijk het zelf waarneemt dat vervuld wordt en het zelf dat vervult. (Wordt vervolgd)
