Om de multidimensionale werelden te begrijpen die zich uitstrekken in de diepten van de trilling (deel 1)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★De wereld van elke ster ligt in een hemel en aarde van een andere trilling
Elke ster heeft haar eigen unieke trilling waaruit haar hemel en aarde bestaan, en de beschavingen van alle sterren bevinden zich niet noodzakelijk in dezelfde trillingssfeer als de aarde.
De wetenschap van de aarde heeft tot nu toe vooral dingen bestudeerd die met het blote oog te zien of met de hand aan te raken zijn, en de verkenning van de multidimensionale werelden die werkelijk bestaan in de diepten van de trilling moet nog komen.
Wanneer we dit zeggen, denken sommige mensen, vanuit het standpunt van het leven op aarde, misschien: “We kunnen zelfs het driedimensionale universum niet volledig vatten, dus multidimensionale werelden verkennen is een droom in een droom.”
Maar het is andersom.
Terwijl je naar de bron van de trilling toe verkent, kun je het driedimensionale universum van bovenaf als geheel zien, en zelfs het universum op tienduizenden lichtjaren afstand is makkelijk te vatten, alleen al door je ogen van rechts naar links te bewegen.
Het is niet zoals een raket lanceren en miljoenen jaren reizen; het is zoals de kamer ernaast die er meteen is wanneer je de schuifdeur opent.
Anders gezegd: als je je kanaal afstemt op de unieke frequentie van een bepaalde ster, kun je het geheel en de details van die ster nauwkeurig op een beeldscherm bekijken, precies op de plek waar je nu bent.
De basis om dat te kunnen, is de atomen waaruit de mentale en materiële trillingen van het universum bestaan nog fijner te analyseren en de diepten van de trilling te openen.
Mensen met meer training kunnen in hun geestlichaam of goddelijk lichaam zelfs naar de verre uithoeken van het universum gaan terwijl ze blijven waar ze zijn, maar dat ligt nog ver vooruit, dus de eerste prioriteit is de wetenschap van de wereld van de verschijnselen te bevorderen.

★Over de noodzaak om de brontrilling van alles te verkennen
Nu, de kleinste eenheden van het atoom die de huidige wetenschap op aarde kent, zouden elementaire deeltjes als quarks zijn, toch?
Zo’n tiental niveaus dieper daaronder liggen de kleinste eenheid van de materie en de kleinste eenheid van de geest.
Als je elk daarvan tot het einde volgt, zul je ontdekken dat materie en geest allebei beginnen vanuit één enkele brontrilling.
Wij noemen dat het bronlicht van het leven.
In een organisatie in een hoek van de aarde die dit in stilte onderzoekt, wordt het het kosmische deeltje genoemd.
Je mag het noemen hoe je wilt, maar voorlopig is het genoeg als je begrijpt dat de oorspronkelijke trilling, de kleinste eenheid van de materie en de kleinste eenheid van de geest, werkelijk bestaat, en dat absoluut alles in dit grote universum daaruit is afgeleid en geboren.
In elk materiaal en in elke geest woont deze trilling van de bron van het universum, en doordat die trilling blijft bestaan terwijl ze zich steeds weer vernieuwt, kun je haar waarnemen.
Deze brontrilling is de bron zelf van de energie van het leven, wat wij “het Licht van het Leven” noemen.
Mensen leven een proces waarin ze hun bewustzijn eerst plaatsen in de wereld van de grofste trilling op elke ster en van daaruit terugkeren naar deze “bron van het leven”.
Dit betreft het principe van de schepping van het universum, en niets bestaat buiten dit principe, en niemand leeft erbuiten.
In die zin zou je kunnen zeggen dat ieder van ons een reiziger van het leven is. (Wordt vervolgd)





