Om het gezichtspunt van het goddelijke rijk tot het jouwe te maken (6)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
(Vervolg van de vorige keer)
★De tweede fase van het gebruiken van de goddelijke waarneming
Wat je nastreeft als tweede fase van het gebruiken van de goddelijke waarneming, is je bewustzijn uit te breiden tot de waarheid zelf, tot het universum zelf, en elk spoor van eigenbelang op te lossen en te verspreiden in de oneindige uitgestrektheid.
Hoe sterker iemands ego-bewustzijn van “ik, mijn, op eigen kracht, voor mezelf” is, hoe verder zijn hart zich van het geheel verwijdert, en daardoor wordt hij zich sterk bewust van tegengestelde wezens en dingen waarmee hij niet kan opschieten.
Helemaal aan het begin van deze reeks hebben we jullie gevraagd zorgvuldig stil te staan bij de betekenis van de woorden: “Zolang er in de harten van de mensen een gescheiden waarneming bestaat, zal de wereld niet in harmonie zijn, en zolang het idee van tegenstelling aan het bewustzijn van de mensheid kleeft, zal er geen vrede komen in de wereld van de verschijnselen”, nietwaar?
Dat was omdat we wilden dat jullie je langs een omweg zouden herinneren dat de wereld om na te streven aan de andere kant van de gescheiden waarneming ligt, in het goddelijke idee van grote harmonie dat samengaat met een gevoel van eenheid.
Laten we dus nu de waarheid onder woorden brengen die vlak aan de andere kant van die woorden ligt.
“Wanneer de harten van de mensen terugkeren naar de grote bron van het leven, herinneren ze zich dat ze allemaal broeders en zusters zijn als trillingen van het leven, en daardoor komt de wereld vanzelf in harmonie. En wanneer iedereen in het oppervlaktebewustzijn het gevoel van eenheid in het leven laat herleven, wordt de wereld van de verschijnselen onvermijdelijk vredig.”
Lees en vergelijk deze twee passages, als licht en schaduw, en vraag jezelf af in welke wereld je bewustzijn nu leeft en welke wereld je vanaf nu zult nastreven.
Als je voor de laatste kiest, is het zeker dat je tot deze tweede fase van het gebruiken van de goddelijke waarneming zult stijgen terwijl je bewustzijn nog in je fysieke lichaam is.
Het is de toestand waarin je hemel en aarde bestuurt met een onbaatzuchtig hart, een toestand waarin je deelneemt aan het besturen van de wereld op aarde op hetzelfde bewustzijnsniveau als de goden van de goddelijke wereld.
Ook jij kunt een bewoner van die wereld worden.
Zolang je, zonder een spoor van twijfel, als natuurlijk besef hebt dat je ware zelf een afstammeling van de goden is.
Om zo te worden, zet je elke stap onder je voeten stevig en klim je gestaag langs de spiraal van de evolutie van het bewustzijn.
Als je probeert vooruit te springen en jezelf dwingt te geloven: “Er bestaat niet zoiets als een zelf, het is een illusie, alleen het universum is werkelijk”, stuit je op weerstand van de karmische gedachten die in de plooien van je hart kleven, en wordt het juist vaak een omweg. (Wordt vervolgd)
