Om je ideale zelf te worden
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Het belang van volledig in jezelf geloven
Tenzij mensen zichzelf erkennen en respecteren, is het moeilijk voor hen om uit gedachten te komen die henzelf kleineren, en brengen ze hun tijd vaak door met anderen bekritiseren en beoordelen.
Dat is een rijk waar mensen die aan het leren zijn wat zelfontkenning is allemaal samenkomen en leven, en daar geeft iedereen elkaar de schuld.
Hm?
Ja, ja, het lijkt erop dat sommigen van jullie het beginnen te zien.
Dat beeld wordt ook duidelijk weerspiegeld in hoe mensen in de fysieke wereld leven.
Maar hoe meer iemand zo is, hoe moeilijker het voor hem is om op te merken dat zijn eigen gedachten disharmonie om zich heen verspreiden. Geconfronteerd met de enorme kloof tussen het ideaal dat hij zich voorstelde en de werkelijkheid die hij schiep, ontvlucht hij de werkelijkheid, grijpt hij naar het ideaal, en wordt hij verpletterd door hoe ver het weg is.
Het ideaal is werkelijk niet iets achter de hemel, of een bloem op een hoge bergtop ver verwijderd van wie je nu bent.
Het ideaal is werkelijk in jou, op dit moment.
Als je met alle zelfontkenning stopt en jezelf op dit moment alles kunt vergeven, kun je een vandaag leven dat je ideaal gestaag tot uitdrukking brengt.
Sommige idealen komen op datzelfde moment uit.
Andere idealen komen over een paar weken of een paar maanden uit.
En weer andere doen er meerdere jaren over om uit te komen.
Hoe dan ook, elk ideaal wordt zeker verwezenlijkt.
Wat daarvoor belangrijk is, is als vanzelfsprekend te erkennen dat idealen uitkomen.
Daarvoor moet je volledig in jezelf geloven, zonder enige onwaarheid.
★Handelen is de enige kracht
Wanneer je een ware evolutie van het bewustzijn probeert te bereiken, zal het ego weerstand bieden als nooit tevoren.
Het zal proberen je geest over te nemen in een vorm die op je eigen gedachten lijkt.
Op zulke momenten kan je hoofd vol raken met negatieve gedachten, maar juist dan moet je je bewustzijn tot rust brengen, de toestand van je fysieke gedachten bekijken vanuit het zelf in de diepten van je diepten, en objectief kijken naar de bewegingen van je fysieke hart en lichaam, terwijl je denkt: “Ach, dit is de laatste weerstand van het ego.”
Je weet hoe je dat moet doen, want we hebben er zo vaak over gesproken, nietwaar?
Ja, diepe, diepe ademhaling.
Niet een korte diepe ademhaling die je in een opwelling neemt om het eens te proberen, maar langzame, ontspannen ademhaling die je de hele dag herhaalt.
Wanneer je de golven van je adem tot rust brengt, kun je de gedachten van het ego die aan je fysieke lichaam vastzitten en je zelf als het bewustzijn van het leven zelf herkennen als volledig gescheiden dingen, en kan je goddelijke zelf het zelf in het fysieke lichaam leiden vanuit de kant van het licht van het leven.
Daarom zeggen we: “Het is niet nodig op een leraar te leunen. Je kunt jezelf leiden.”
Je zou ook kunnen zeggen dat de voortdurende beoefening van langzame, ontspannen ademhaling de manier is om de eenvoudige, botte waarheid uit te voeren dat “als je denkt dat je het niet kunt, je het niet kunt, en als je denkt dat je het kunt, je het kunt”, zonder je gedachten in beroering te brengen.
Als je bovendien woorden kunt gebruiken die kotodama van licht bevatten, ben je onverslaanbaar. Maar wie zo ver niet kan gaan, probeer gewoon de hele dag langzame, ontspannen ademhaling.
Dan zullen je denkgewoonten, zonder bijzondere moeite, veranderen voordat je het weet.
Wanneer je denkgewoonten veranderen, veranderen je woorden en daden.
En dan draait het lot zelf helemaal om en gaat het op weg naar de verwezenlijking van je idealen.
Je begrijpt toch dat zo’n gesprek alleen zien of horen geen betekenis heeft?
Breng het dus in praktijk.
Als je dat doet, zul je zeker veranderen.
Want één ware daad is een opperste kracht die alles weten overtreft.
