Het geheim om ascensie nooit op te geven (deel 1)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Verschillende manieren om ascensie (de evolutie van het bewustzijn) te benaderen
Als je terugkijkt op wat we tot nu toe hebben gezegd, zie je dat “ascensie” (dimensionale ascensie) voor de mensheid een synoniem is van “de evolutie van het bewustzijn”, nietwaar?
Kijk met dat in gedachten uit over de wereld van de harten van de mensheid van de aarde.
Globaal gezien zie je dat die verdeeld is in mensen die hun dagelijkse inspanningen volhouden zonder een positieve geest op te geven, en mensen die het even proberen en gemakkelijk opgeven of het vanaf het begin niet eens proberen.
Twee soorten: degenen die zich recht naar het goddelijk bewustzijn gericht blijven houden, en degenen die het probeerden maar snel omkeerden, of nooit op weg gingen.
“Dat lijkt moeilijk.” “Wat een gedoe.” “Dat is onmogelijk.” “Echt niet.” “Ik houd nooit iets vol.” “Het is te moeilijk voor mij.” “Dat kan ik nooit”…
Mensen die bij de evolutie van het bewustzijn zulke gedachten als reflex uitzenden, knabbelen waarschijnlijk bij alles even en geven het dan gemakkelijk op omdat er niet meteen resultaat komt, nietwaar?
Dat komt doordat hun hart gewend is geraakt aan een toestand van “iemand als ik toch”.
Bij mensen die alles meteen opgeven, is een besef in de trant van “onmogelijk, geen goed, lukt niet” vanaf het begin een gewoonte geworden – het is hun natuurlijk besef geworden.
Dat is precies “de zelfbeperkende denkgewoonte die zich aan het fysieke lichaam heeft gehecht nadat het ware lichaam van het leven volkomen vergeten was”.
Denk er eens over na.
Je leeft dit huidige leven als de eindafrekening – het hoogtepunt – van honderden, duizenden vorige levens.
En toch, zelfs als je elke hoek van de aarde zou afzoeken, zou je niet één persoon vinden die zijn bewustzijn gemakkelijk kon laten evolueren door alleen maar een beetje te wensen, zonder enige inspanning.
★De eerste stap op weg naar ascensie
Voor de meeste van de vele kameraden die over de aarde verspreid zijn, is de werkelijkheid dat na inspanningen in vorige levens plus jaren of zelfs decennia van inzet en toewijding die inspanningen de laatste tijd eindelijk vrucht hebben gedragen, nu de vergeestelijking van de aarde opvallend is geworden, en dat de knoppen van het goddelijk bewustzijn zijn ontsproten en zich snel ontwikkelen.
Het is dus goed om wat je op elk moment moet doen zorgvuldig en gestaag aan te pakken, stap voor stap, met een vast, onwankelbaar voornemen in de trant van: “Ik zet dit door, al kost het mijn hele leven.”
Zolang je dat blijft doen, zul je op een dag plotseling terugkijken en merken dat je bewustzijn sterk is geëvolueerd, en zul je, alsof de dagen van zorgen en lijden er nooit zijn geweest, het landschap van het goddelijke rijk zien, waar je hart helder en licht is.
En als je de gewoonte hebt ontwikkeld dat je hart overal snel in opgeeft, is het goed om gestaag, beetje bij beetje, kleine ervaringen van succes op te bouwen.
Want dat is precies de eerste stap op weg naar ascensie.
En aangezien dit niet iets is om aan anderen te laten zien of over op te scheppen, pak ook dingen die je tot nu toe als “dat?” (onbelangrijk) zou hebben beschouwd oprecht aan.
Als je bijvoorbeeld tot nu toe nooit zelfs maar naar de eerste verdieping liep wanneer er in een gebouw een roltrap of lift was, neem dan de trap; of als je nooit ook maar de afstand van één bushalte liep, probeer die dan te lopen.
Zodra je dat kunt, streef dan bijvoorbeeld, als één ademhaling (in, vasthouden, uit) tot nu toe minder dan tien seconden duurde, naar tien of twintig seconden; of als je tot nu toe niet duidelijk “dank je” kon zeggen wanneer iemand iets voor je deed, probeer het dan te zeggen. (Vooral bij familie doen veel mensen dit waarschijnlijk niet.)
Wat hier belangrijk is, is dat je het gevoel van prestatie en voldoening rechtstreeks proeft: “Het is me gelukt!” “Ik kan het als ik het probeer!”
Zo breek je beetje bij beetje door de schaal van de zelfbeperking heen.
Door dit gestaag op te bouwen, evolueert je bewustzijn tot een zelf dat te midden van het alledaagse leven dingen meteen als reflex positief kan zien. (Wordt vervolgd)
