Vrees in dimensie verhogen: van vrees naar eerbied (deel 1)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Over vrees en eerbied
Laten we het vandaag zo duidelijk mogelijk hebben over enkele inzichten die onmisbaar zijn voor mensen om te blijven leven in een vergeestelijkte wereld.
Concreet is het een aanvulling op de toespraak van gisteren.
Gisteravond heeft jullie Hoger Zelf deze boodschap in jullie hersenen gegoten: “Als je angst en vrees vanuit de wortel zuivert, kun je ze bij de bron afsnijden, uit de toestand komen waarin goddelijkheid en karma tegenover elkaar staan, en wordt het scheppen van je lot door het goddelijke bewustzijn dat je nu hebt gemakkelijk.”
Het zei ook dat de “vrees” die ontstaat door het vergeten van je ware hart en ware lichaam het allereerste begin van karma is, nietwaar?
Als je diep naar die beweging van het hart, “osore”, kijkt, zijn er grofweg twee soorten “osore”.
Wat denken jullie dat die zijn?
…
Dat klopt: “eerbied” en “vrees” (in het Japans worden beide uitgesproken als “osore”).
Weinig mensen op aarde onderkennen dit nog, maar deze twee zijn duidelijk verschillende bewegingen van het hart, en bovendien is de ene nodig en de andere onnodig.
Als we over de wereld van de aarde kijken, zijn er mensen die God en Boeddha eerbiedigen, maar mensen die de mensheid eerbiedigen zijn uiterst zeldzaam.
En mensen die God en Boeddha als iets angstaanjagends zijn gaan zien, vrezen misschien niet alleen God en Boeddha, maar vrezen ook mensen.
Aan de andere kant vrezen noch eerbiedigen mensen die niet in God en Boeddha geloven hen, maar zijn hun gedachten van vrees voor mensen juist sterk.
Het beste is om noch mensen noch God en Boeddha te vrezen en beide te eerbiedigen, maar minder dan 0,1% van de mensheid van de aarde leeft zo.
Laten we het hier hebben over waarom vrees oorspronkelijk onnodig is en waarom een hart van eerbied nodig is.
De beweging van gedachten die “vrees” heet, die diep in jullie hart geworteld is en mensen en mensen, mensen en natuur, en mensen en andere levende wezens verdeelt en disharmonie tussen hen brengt, is iets wat oorspronkelijk niet in het universum bestaat.
Hoe is die in jullie hart ontstaan? Jullie, die oorspronkelijk in de wereld van het licht van het leven met haar verfijnde trilling leefden, hebben om de wereld van de aarde te ontginnen de trilling van jullie geest en lichaam beetje bij beetje grover gemaakt, vanaf de trillingssfeer van de goddelijke wereld, hebben uiteindelijk de “fysieke, materiële wereld” geschapen waar de trilling niet grover kon worden gemaakt, en zijn fysieke lichamen binnengegaan om daar te leven. Toen ontstond de beweging van gedachten die “vrezen” heet.
Waarom gebeurde dat? Omdat jullie “het licht van het leven” uit het oog verloren.
De onwetendheid die ontstond in een gemoedstoestand in het duister, nadat het licht van het leven uit het oog was verloren, was de ware aard van vrees en angst.
Van daaruit vertakkend schiep de mensheid van de aarde allerlei gedachten van duisternis, wikkelde zich daarin en maakte haar geest en lichaam steeds zwaarder.
Angst, onzekerheid, onrust, ongenoegen, ongeluk, gebrek, onzuiverheid, wantrouwen, recessie, misser, inzinking, onvoorbereidheid, onwaardigheid…
Dat zijn de bewegingen van gedachten en de vele situaties die de mensheid van de aarde heeft geschapen doordat ze de zon van haar hart bewolkte.
En omdat ze heel lang in het duister heeft getast, vele reïncarnaties herhalend, in een wereld waar zulke donkere gedachten met elkaar verstrengeld waren, is bijna de hele mensheid van de aarde de openheid vergeten om rechtstreeks verbonden te zijn met de grote bron van het leven.
Die openheid naar het leven is precies de beweging van het hart die “eerbied” heet.
Het is een beweging van het hart die je zou kunnen omschrijven als nederigheid en liefdevol respect voor het leven, de toestand van het hart die de basis vormt van goddelijk bewustzijn.
Wanneer de mensen op aarde de goddelijkheid in zichzelf vinden en ook de goddelijkheid in elkaar kunnen herkennen, zal de wereld van de aarde onvermijdelijk een vreedzame wereld in grote harmonie worden.
Ook daarvoor: eerbiedig het leven boven alles, en het is essentieel dat je resoluut kunt inzien dat elke vrees een illusie zonder substantie is. (Wordt vervolgd)
