Over trilling en haar uitgestrektheid (deel 1)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Over de trillingssferen buiten het bereik van zicht en gehoor
Hoeveel ruimteschepen de mensen van de aarde, die de tot nu toe als gezond verstand beschouwde vaste ideeën voor vanzelfsprekend houden, ook naar onze ster sturen om die te verkennen, ze kunnen geen levende ziel vinden, toch?
Dat komt doordat de frequentie van de trillingen die wij uitzenden anders is.
Met andere woorden, je zou ook kunnen zeggen dat de elementaire deeltjes van geest en materie waaruit alle verschijnselen bestaan, met een uiterst subtiele, hoge snelheid draaien, zodat de vijf zintuigen van de mensen van de aarde ze tot nu toe niet kunnen waarnemen.
De wereld waar onze zichtbare lichamen zijn, bevindt zich in feite in een dimensionale wereld van een geheel andere trillingssfeer.
Velen van de mensheid van de aarde hebben op eigen houtje besloten dat “wat niet gezien of gehoord kan worden, niet bestaat”, maar de verschijning van het universum is lang niet zo nietig dat ze beperkt zou zijn tot de trillingssfeer die jullie vijf zintuigen kunnen waarnemen.
Velen van jullie geloven in de wetenschap, maar botweg vaststellen dat wat niet gezien of gehoord kan worden niet bestaat, is eigenlijk geen erg wetenschappelijke houding.
Wat de werelden buiten het bereik van zicht en gehoor betreft, zou je kunnen zeggen dat het op aarde juist de natuurkundigen zijn die zulke dingen onderzoeken, die ze met een nederig hart benaderen en ernaar streven de waarneembare wereld te verruimen.
Maar op aarde is, als het gaat om de hemelen en aardes van andere sterren, de denkwijze “we hebben verschillende sterren verkend maar geen levende wezens gevonden, dus de aarde is de enige planeet in dit universum waar een mensheid kan bestaan” het huidige gezond verstand geworden, gebaseerd op de aardse wetenschap.
Om die denkwijze met een voorbeeld uit te leggen: het is hetzelfde als wanneer wezens die diep onder de grond leven geloven dat “de lucht niet bestaat” en “het universum niet bestaat”.
Want ze hebben besloten: “We hebben het nooit echt gezien of gehoord, dus het bestaat natuurlijk niet.”
De “tot nu toe als gezond verstand beschouwde vaste ideeën” die ik aan het begin noemde, zijn opvattingen over de mens en het leven die nog tot een smal gebied beperkt zijn, zoals “een mens is het fysieke lichaam, en wanneer het lichaam sterft, keert het leven terug tot het niets”, “werelden die niet gezien of gehoord kunnen worden, bestaan niet” en “het doel van het menselijk leven ligt in het in stand houden van voedsel, kleding en onderdak, en zo mogelijk in het verbeteren van de kwaliteit en de hoeveelheid daarvan”. Ze lijken op het wereldbeeld van die ondergrondse wezens.
Dit is precies zoals de manier van leven van de gewone meeuwen in Jonathan Livingston Zeemeeuw, een van je favoriete romans.
Ik denk niet dat mensen die naar de evolutie van het bewustzijn streven geloven dat het in stand houden en verbeteren van voedsel, kleding en onderdak het hoogste doel van het leven is. Maar zolang hun gedachten daar blijven, kunnen mensen nooit het feit kennen dat het universum zich ook uitstrekt in de werelden die niet gezien of gehoord kunnen worden, en dat een ontelbare kosmische mensheid de sterren aan het ontginnen is. Het wordt tijd dat veel mensen dit erkennen. (Wordt vervolgd)
