Hoe je de verschijning van je hart verzorgt met anderen als spiegel
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Andere mensen zijn wezens die je innerlijk naar je terugkaatsen
In anderen geloven is in jezelf geloven.
De twee zijn verbonden door een gelijkteken.
Eerlijk gezegd kun je dus, als je niet gelooft in het zelf dat in anderen geloofde, ook niet echt zeggen dat je uit de grond van je hart in anderen gelooft.
We hebben jullie toch al eens verteld dat wat je ook over iemand voelt, altijd jij bent die jezelf weerspiegelt en daar dan van alles over denkt?
Dit soort verhaal, soms de wet van de spiegel genoemd, kan alleen worden begrepen door mensen die zichzelf oprecht onder ogen zien en proberen terug te keren naar hun ware zelf. Maar in het proces van de evolutie van het bewustzijn is het een stadium waar iedereen ooit doorheen moet.
Dingen als iets denken wanneer je naar iemand kijkt, of een chemische reactie hebben op iemands woorden en allerlei emotionele gedachten voelen, zijn precies, zoals ze zijn, wat je helpt de gewoonten van je eigen gedachten op te merken.
Daarom zeggen we dat anderen je spiegel zijn.
Zodra je dit begrijpt, wordt leven zo gemakkelijk dat je het nauwelijks kunt geloven.
Want zolang je wat je over anderen voelt opvat als iets over jezelf, dringt het uit de grond van je hart tot je door dat niets anders dan je eigen denkgewoonten je ooit schade heeft gedaan.
★Wanneer het bewustzijn evolueert, kunnen mensen elkaar vertrouwen
Terug naar waar we begonnen: om allemaal in harmonie te leven, moeten mensen door vertrouwen met elkaar verbonden zijn.
Want waar geen vertrouwen is, is geen gevoel van veiligheid of vrede.
De reden dat veel huishonden en -katten thuis ontspannen zijn en zich veilig voelen, is bijvoorbeeld dat ze de mensen vertrouwen die voor hen zorgen, nietwaar?
Wilde dieren, die niet weten hoe ze mensen moeten vertrouwen en zulke ervaringen niet hebben opgedaan, openen hun hart niet voor mensen, tenzij het een heilig mens is.
Onder mensen is het hetzelfde: tenzij men denkt “Bij deze persoon kan ik open zijn”, stelt men zich over het algemeen niet bloot aan anderen.
Maar dat is alleen het verhaal van de wereld van de verschijnselen, waar mensen fysieke lichamen dragen. In een wereld waar het licht van het leven blootligt, zijn ieders gedachten volledig zichtbaar voor elkaar, en verbergt niemand gedachten die hij liever niet door anderen laat zien. Dus iedereen is iemand bij wie je open kunt zijn, en mensen kunnen vanuit het hart samenwerken, elkaar helpen door het beste van hun sterke kanten te maken, en werken voor de harmonie van het geheel.
Die wereld waar het licht van het leven blootligt, bestaat in de wereld van het bewustzijn van het goddelijke rijk, diep onder je oppervlakkige gedachten.
In werkelijkheid is het geen kwestie van of mensen in elkaar geloven of niet. Het zijn wezens die elkaar vanaf het allereerste begin vertrouwen en leven als gedeelde uitdrukkingen van één enkel leven.
Op weg daarheen is er het stadium, zoals we zojuist zeiden, waarin je anderen als een spiegel ziet en naar jezelf kijkt door wat je over mensen voelt. Maar daarachter is er een wereld waarin er geen zelf en geen ander is, waarin iedereen leeft als een tak van één enkel leven.
Ooit zal iedereen terugkeren naar dat ware zelf en op aarde een wereld bouwen als een hemel van liefde en waarheid.
Zolang je die waarheid niet vergeet, is het goed, met welke gedachten je nu ook bedekt mag zijn.
Want je kunt die negatieve gedachten zeker uitwissen en zuiveren en het zelf naar voren brengen dat het licht van het leven zelf is.
