Het juiste moment om oude herinneringen op te halen (deel 1)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Hoe vaak je je baadt in de zon van het leven, is evenredig met je niveau van bewustzijn
Van iemand die met zijn bewuste geest altijd de zon kan waarnemen die in zijn hart schijnt, kun je zeggen dat hij goddelijk bewustzijn leeft.
Ze heeft veel namen, zoals het licht van het leven, de spirituele zon of de energie van de bron van het leven, maar ze verwijzen allemaal naar de oorspronkelijke kracht die het universum heeft geschapen en alles in leven en in bestaan houdt.
Degenen van wie het innerlijke oog is opengegaan, kunnen dat licht van het leven in ieder mens zien wonen.
Nee, meer dan dat: ze kunnen het licht van het leven vinden in alle levende wezens en in elk verschijnsel en materiaal van de natuurlijke wereld.
Dat alle dingen bestaan door de levensenergie van de schepping van het universum, wordt dus begrepen zonder enig gevoel van mysterie, en onophoudelijke gedachten van dankbaarheid wellen vanzelf op.
Vanuit een andere hoek gezegd zou je ook kunnen zeggen dat “hoe vaak je je baadt in de zon van het leven, evenredig is met je niveau van bewustzijn”.
Als je hier andersom over nadenkt, kun je zien waar je niveau van bewustzijn op dit moment verblijft.
Mensen op het astrale niveau kunnen bijvoorbeeld voor niets of niemand dankbaarheid voelen.
Mensen op de lagere tot middelste niveaus van de spirituele wereld kunnen alleen dankbaarheid voelen als ze ervoor in de stemming zijn.
Kortom, het hangt af van hoe ze zich voelen.
Mensen van wie het bewustzijn hoger verblijft, op de middelste tot hogere niveaus van de spirituele wereld, lopen ongeveer zestig tot negentig procent van de tijd over van dankbaarheid.
En mensen van wie het bewustzijn in het goddelijke rijk verblijft, kunnen dankbaarheid voelen voor alle dingen.
Als je met deze maatstaf van bovenaf naar je gewone bewustzijn kijkt, kun je in één oogopslag zien in welke laag je oppervlaktebewustzijn nu leeft.
★Wie met een vrij hart leeft, is een goddelijk mens
Mensen met wolken aan de hemel van hun hart kunnen zich niet volledig baden in het licht van hun eigen leven, en daardoor blijft de vernieuwing van hun mentale cellen en fysieke cellen vaak achter.
Je zou kunnen zeggen dat dit een verschijnsel is dat gemakkelijk optreedt wanneer gedachtegolven die aan het lichaam kleven, die je karma of ego zou kunnen noemen, stevig vastzitten aan het fysieke lichaam of het astrale lichaam.
Wanneer de laag waarin je bewustzijn verblijft dan het niveau van de spirituele wereld bereikt, wordt het als “zonnig met af en toe bewolking”, met verspreide wolken die zo nu en dan voorbijdrijven, zodat het hart niet langer aan het lichaam kleeft.
Maar omdat er nog wolken van gedachten overblijven, zoals fixaties en vooronderstellingen, laat de zon van het leven zich niet helemaal zien.
Vanuit dat gezichtspunt kun je zien dat het hoogste hart voor een mens er een is waarvan het bewustzijn bij elke gebeurtenis of situatie soepel, soepel blijft stromen en nooit op één plek blijft steken.
Zoals we eerder hebben gezegd, wordt dat een vrij hart genoemd.
Wanneer je de contactlenzen van je fixaties en vooronderstellingen van de oogbol van je hart afhaalt, ga je alle “arinomama” (de dingen zoals ze verschijnen) en “arugamama” (de dingen zoals ze werkelijk zijn) zien, precies zoals ze zijn.
Bewustzijn op dat punt kan alles overzien zonder goed of slecht, leuk of niet leuk te oordelen, wat het ook ziet, hoort of aanraakt, en daarom staat het uiterst dicht bij het scheppende hart van het universum.
Daarom kun je alles koesteren, vergeven en liefhebben.
Iemand die met zo’n hart leeft, wordt een goddelijk mens genoemd.
Alle mensen zijn oorspronkelijk goddelijke mensen.
Ze waren het alleen vergeten; in welke gemoedstoestand iemand nu ook is en in welke gedachten, woorden en daden hij ook verstrikt is, iedereen is werkelijk God zelf. (Wordt vervolgd)
